Maandelijks archief: februari 2017

Ik DENK dat ik zweef…

foksukd66

Dit verkiezingsjaar is er eentje voor in de boeken. Na de Fortuyn revolutie en de daaropvolgende opkomst van de PVV is het politiek landschap weer eens flink in beweging. Eindelijk zou je zeggen, na jaren van teleurstellende optredens van de gevestigde politieke partijen. Met name op links. Waren zij in het begin nog zo fel met hun weerwoord tegen de PVV, nu zijn we beland in een situatie dat men de kiezers goedkoop probeert te paaien. Of enerzijds met dezelfde uitsluitende retoriek als Wilders, of anderzijds met lege beloftes van diversiteit en inclusiviteit.

Voor mij was het een paar maanden geleden meer dan duidelijk, ik zou DENK stemmen. In een eerste blog zette ik uiteen wat het nieuwe geluid van deze partij voor mij symboliseerde. Gesterkt door de overtrokken en hypocriete reacties op DENK, en ook het effect dat hun aanwezigheid in de politiek meteen had, zag ik de toevoeging van deze nieuwe partij wel zitten. Alleen daarom al verdienden zij mijn stem. Niet veel later volgde er een doordacht verkiezingsprogramma waarin ook nog eens de positie van Caribische-Nederlanders expliciet en uitgebreid in genoemd werd. Alles zag er goed uit. Ik schreef een tweede blog over burgerschap en wat het betekent daaraan invulling te geven als Nederlander met een migranten en/of koloniale achtergrond. Alles zag er nog steeds goed uit. Maar toen…

Tot mijn verbazing, als donderslag bij heldere hemel, verliet Simons de partij. Enkele weken daarvoor was ik bij een ledenbijeenkomst van DENK geweest die geleid werd door Simons en waar zij de waarden en visie van de partij met verve uitdroeg. In een zaal met mensen van allerlei afkomst ervoer ik de mogelijkheden die een partij als DENK zou kunnen hebben voor mensen zoals ik. Ik verliet de bijeenkomst in een opgewekte stemming. De confrontatie met haar keuze de partij de rug toe te keren was dan voor mij ook best moeilijk. Het werd mij duidelijk dat ik een heroverweging moest maken. Laat het voorop staan dat ik pas naar DENK ben gaan kijken als serieuze kandidaat voor mijn stem nadat zij zo bombastisch werd aangekondigd als kandidaat-Kamerlid. Maar tegelijkertijd keek ik pas ook door haar samenwerking met DENK naar Simons als een potentieel volksvertegenwoordiger. De combinatie van Simons, die zo welbespraakt relevante kwesties verwoordde in de media, met een nieuwe, onverschrokken en professioneel opgezette partij, vond ik zeer aantrekkelijk. Met haar vertrek vroeg ik mijzelf af of het om het poppetje ging, of om de partij. Ik kom tot de conclusie dat het om beiden gaat.

Nu Simons met Artikel1 haar eigen partij heeft, mede dankzij het politieke ijs dat DENK voor haar brak, hangt er veel meer een ‘het wiel nog moeten uitvinden’ uitstraling om haar en de partij heen. Hoe de partij zich op social media profileert komt op mij vaak nogal amateuristisch over en met minder dan een maand te gaan verschijnt er nu pas een verkiezingsprogramma. Het is ook nogal wat om in zo’n kort tijdsbestek een nieuwe partij op te willen zetten. Haar persoon alleen is dus voor mij duidelijk niet genoeg om daar mijn stem aan toe te vertrouwen. Tegelijkertijd voel ik de verbondenheid met DENK een stuk minder sinds haar vertrek. Ik heb de vraag gesteld hoe ik dan nog vertegenwoordigd word, of mij zou moeten voelen, door de resterende kandidaat-Kamerleden. Het antwoord was niet erg bevredigend. De naar voren geduwde Albitrouw die nu op plek 4 staat profileert zich wat mij betreft onvoldoende, ik weet niet waar zij voor staat, of wat zij ter tafel brengt. Ongetwijfeld zal ze capabel zijn, maar ik heb daar onvoldoende zicht op om daar een keuze op te kunnen baseren. Ook de partij alleen is dus voor mij duidelijk niet genoeg om daar mijn stem aan toe te zeggen.

Inmiddels zijn de strepen getrokken in het zand en is op social media de spanning voelbaar tussen Artikel1 stemmers en de mensen die voor DENK zijn. De wijze waarop Simons vertrokken is bij DENK heeft begrijpelijkerwijs kwaad bloed gezet. Mij maakt het niet zoveel uit, het is politiek gemanoeuvreer. Wat mij wel tegen de borst stuit zijn de vage insinuaties over een gebrek aan diversiteit en andere zaken aan het adres van DENK die niet met concrete voorbeelden of bewijs worden gestaafd. Daar kan ik weinig mee. In deze kwesties heeft DENK in mijn optiek zich dan ook nog het meest gepast gedragen, maar er ontstaat steeds meer ruis. De schadevergoeding die DENK eist van Simons, de onhandige uitspraken van Van der Kooye (die naar mijn mening onterecht als racistisch worden bestempeld) en  Whats’app gesprekken die bij het NRC belanden zijn niet de zaken waar deze partijen zich mee bezig zouden moeten houden. Het is beschamend. De potentiële stemmers op DENK en Artikel1 verdienen beter en raken zo mogelijk vervreemd van beide partijen. Koren op de molen van de tegenstanders. Persoonlijk heb ik mijn blik weer verruimd naar de andere partijen omdat beiden in mijn ogen hebben ingeboet aan geloofwaardigheid. Ik vrees voor een verloren stem. Simons en Artikel1 hebben de tijd die nodig is voor het effectief informeren en mobiliseren van een achterban mijn inziens misschat. Ook met de mate van rehabilitatie van Simons die er nodig is om kritische kiezers naar zich toe te trekken is onvoldoende rekening gehouden, gezien het korte tijdsbestek dat zij zichzelf gegund hebben. Ik vrees ook voor een verloren stem omdat DENK haar achterban al heeft en afstevent op twee tot vier zetels. In het geheel van de zetelverdeling in de Kamer zullen die aantallen geen wezenlijk verschil zijn in het doel van DENK, om een ander geluid laten horen in de Nederlandse politiek. Opeens hoorde ik mezelf denken en daarna ook hardop zeggen: ‘Misschien is het dan toch verstandiger om op Pechtold te stemmen?’. D66 heeft een sterke staat van dienst, stijgt in de peilingen en kan met meer zetels in de Kamer daadwerkelijk effectief zijn in het uitstippelen van een nieuwe visie voor Nederland. Een ander Nederland dan dat van Wilders en Pechtold heeft er nooit voor teruggedeinsd om Wilders van scherpe repliek te dienen. In hem als leider, of zelfs premier, heb ik op dit moment meer vertrouwen dan in Rutte, Asscher, Buma of welke andere lijsttrekker ook. Ik twijfel. Volgens Stemwijzer en StemmenTracker zijn GroenLinks en de SP de partijen voor mij. Ik hou een slag om de arm, omdat ik Simons die ik op de lange termijn zeker ook zie slagen het beste gun én ook omdat ik in Kuzu nog steeds een sterk politiek leider zie met boordevol potentie.

Dus ja, ik denk wel dat ik kan zeggen dat ik zweef. Nog 26 dagen te gaan.

 

cartoons-09sept-verkiezingen