Maandelijks archief: november 2015

Die Hard Racist 

foto: Emiel Muijderman


Geloof het nog steeds half niet dat er zoveel mensen echt vallen over ‘liever een die-hard racist’ en andere quotes uit het NRC artikel ‘Leven in een blanke wereld’. Maar goed, here we go. 

Nee, we drinken nog steeds liever een biertje/wijntje met anti-racisten dan met racisten. Als dat is waar je in eerste instantie op uitkomt ligt dat wellicht aan een negatief verwachtingspatroon. Wie dat verwachtingspatroon niet deelt, en de context van het artikel zwaarder laat meewegen dan de eigen aversie tegen het onderwerp of de zenders, komt uit op:

Waar het gaat om de strijd tegen racisme zijn die-hard racisten een duidelijk doel/obstakel dat overwonnen moet worden waarover geen ambivalentie is. Goedbedoelende anti-racisten daarentegen die onbedoeld of onbewust vorderingen temperen of teniet doen zijn een minder voor de hand liggend maar net zo hardnekkig probleem. Misschien wel een groter probleem bij het ontmantelen van vastgeroeste structuren. Omdat men geneigd is de aandacht te richten op de uitwassen van racisme (de nazi’s/rechtsextremisten), die resoluut af te wijzen en in het verlengde daarvan de focus bij de ander, de uitgesproken racist, te leggen. 

Helper Whitey
Het systeem van racisme wordt echter niet instandgehouden door extremisten maar door de gematigde massa. Die gematigde massa heeft voorbeelden nodig die het voortouw nemen in het op de juiste wijze van positioneren en acteren ten aanzien van de donkere mensen in het discours en, in het algemeen, in de maatschappij. Als zelfs de anti-racisten dan niet in staat zijn de hand in eigen boezem te steken en echt kritisch hun aandeel te benaderen, hoe zal de massa daar ooit op uit komen? Hier komt dat ‘helper whitey’ dan ook bij om de hoek kijken. Het is een strijd van iedereen waarin iedereen welkom is, maar ongecoördineerde strijd en inzet kan naast positieve effecten ook contraproductief zijn voor de groep die met deze inzet wordt getracht te emanciperen. Waar is de inzet dan het meest effectief, met zo min mogelijk negatieve bijwerkingen? Dat leren we door te luisteren naar de juiste mensen. Dat is alles wat er gevraagd wordt.

Contraproductief
Bij effectiviteit ligt ook een ander tegenargument: de toon is contraproductief. Joh? We zijn al ruim twee decennia bezig met ‘eerlijk benoemen’ van wat er allemaal schort aan allochtonen in dit land. Met het oog op integratie en een betere samenleving. Inmiddels zijn velen het eens dat integratie van twee kanten moet komen wil het daadwerkelijk plaatsvinden. Om dat te bewerkstelligen is dat eerlijke benoemen op open en directe wijze, wat niet hetzelfde als ‘bot’ is heb ik mij laten wijsmaken, nu ten aanzien van wit Nederland aan de beurt. En dan niet de slager die zijn eigen vlees keurt omdat hij zichzelf als objectief heeft bestempeld. Niet gebaseerd op wat wij denken te weten nee, maar in navolging van sociale wetenschappers. En dan niet de sociale wetenschappers die in hun talrijke onderzoeken steeds weer de invloeden van slavernij, kolonialisme en institutioneel racisme, om wat voor wonderlijke reden dan ook, buiten beschouwing laten.

En nu dan?
Ik weet dat er bij velen nog de vraag speelt; maar hoe kan ik dan helpen? Wederom, dat leren we door te luisteren naar de juiste mensen. Dat is alles wat er gevraagd wordt.
Als je reactie dan is dat je het allemaal maar wetenschappelijk, Amerikaans jargon vindt en je gaat gewoon door met wat je doet omdat jij het wel beter weet, sta je vooruitgang dus gewoon in de weg. Dat is wat er ‘gebroken’ moet worden. Die overtuiging, die wereldwijd gemeengoed is onder de aangesproken groep. Racisme heeft invloed op de gehele samenleving, racismebestrijding weerspiegelt dit onvoldoende en ontbreekt daarmee de vereiste fundering. Degenen met die het minst benadeeld worden door racisme nemen vooraanstaande posities in. Dit is soms nodig, maar vaker niet. De vanzelfsprekendheid van deze onderverdeling moet afgebroken worden en opnieuw opgebouwd. Met een verbeterde perceptie van maatschappelijke structuren en de rol van alle actoren daarin die we dan hebben, slaan we eindelijk de juiste weg in.

Recht de rug
Witte anti-racistische Nederlandse mannen van ongeveer 50 jaar kunnen heus wel tegen een stootje. Dit was een speldenprik. Om het niveau van de reacties dan te zien, de mate van verongelijktheid en de hakken in het zand, is ronduit teleurstellend. Laakbaar zijn de aai-over-je-bol-ik-ben-WEL-dankbaar-laat-die-gekkies-maar-met-hun-Amerikaanse-termen allochtonen met een misplaatste nuancering, danwel verzoeningsdrang. Die daarbij gemakshalve vergeten dat we de afgelopen jaren steevast dezelfde verhouding ten aanzien van anderen en één op één overdraagbare argumentatie hebben mogen zien vanuit dezelfde demografische groep in Amerika, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Zuid Afrika etc. Het enige wat verschilt is de mate en intensiteit van de gevolgen daarvan. Om dan zwak beargumenteerd de kennis waar in Nederland op voortgebouwd wordt te beschimpen en weg te zetten als minder valide is simpelweg een zwaktebod. Recht de rug mensen, wat is dit nou voor een wanvertoning.

Advertenties