Realisaties ten aanzien van Generalisaties

Vanochtend kwamen er een paar tweets voorbij van tweeps die ik best hoog heb zitten. Mensen die zinnige dingen zeggen en deze ook vaak goed onderbouwen.

Het onderwerp van vanochtend was of het gepast/nodig is voor blanken om te reageren met: “Maar niet alle blanken zijn zo.” wanneer er (door niet-blanken) generaliserende opmerkingen worden gemaakt over racisme van blanken. Er kwamen hierbij ook enkele blogs voorbij waar naar gelinked werd die de strekking hadden van: “Ja we weten dat niet alle blanken zo zijn maar als jij als ‘bondgenoot’ dat moet benadrukken elke keer als iemand generaliseert dan ontspoor je het discours daarmee. En bovendien weten we al dat het niet zo is, dat alle blanken zo zijn, dus het heeft geen nut om op de generalisatie te wijzen.”

Ik las de blogs, las de tweets en had tegenstrijdige gevoelens. Uiteindelijk kristalliseerde m’n gedachten richting; nee, daar ben ik het niet mee eens. En wel hierom niet.

1. Vaak ben ik, en mijn afkomst, ook het onderwerp geweest van generalisaties. Vaak dacht ik hierbij tegen te moeten ageren want: “We zijn niet allemaal zo!” Want het steekt en reduceert je tot een soort statistiek. Een nummer. Dat is niet een gevoel wat je een medemens, een medeburger moet willen meegeven. Generalisaties zijn (in deze context) nergens goed voor. En als je al intelligent en communicatief vaardig genoeg bent om zinnige dingen over complexe zaken als racisme en discriminatie te verwoorden, dan ben je m.i. ook wel in staat om generalisaties te vermijden. En de kern van je betoog met precisie de wereld in te sturen in plaats van in de wilde weg alles en iedereen te willen raken en als iemand niet zo (racistisch) dacht heeft hij/zij maar pech gehad, want je bent van de ‘verkeerde’ kleur. Ik betwijfel ten zeerste of en wie er daar bij gebaat is. Dat brengt mij dan gelijk bij mijn tweede overweging; ontsporen.

2. Er wordt gesteld dat bij het corrigeren van deze generalisaties de ‘blanke’ (in dit geval) de discussie ondermijnt en ontspoort richting bijzaken. Ik kan deze redenering volgen in de zin van dat de inhoud prioriteit moet hebben over de vorm. En als de vorm de overhand neemt en we hebben het over de toon etc, dan hebben we het over bijzaken, geen discussie daar.

Maar als men stelt dat er niet gegeneraliseerd hoeft te worden kan ik mij daarin vinden. Hoewel als men dat dan aan de andere kant (extreem) gaat doortrekken en generalisaties naar blanken toe om het minste of geringste bijvoorbeeld gaan bestempelen als ‘reverse racism’ is dan weer te ver gaan ermee en dat ontspoort inderdaad.

Ik vind generalisatie gemakzuchtig, anderzijds mag je als schrijver wel verwachten dat men de boodschap leest in je tekst en niet alleen een opeenvolging van woorden en zinnen ziet. Maar als ik, als onderwerp van racisme, niet wil dat men generaliseert over mij en mijn afkomst/etniciteit door deze een diversiteit van handelen en zijn te ontkennen, waarom zou ik dat bij anderen wel toestaan? Zijn generalisaties (gepaard met xenofobie) niet een groot onderdeel van het probleem waarom er groepsvorming is en men tegenover elkaar staat? Onwetendheid dat gecultiveerd wordt door instandhouding van generalisaties? Als je het mij vraagt zeg ik dat elk intelligent persoon die vecht tegen intolerantie, discriminatie en racisme de plicht heeft om zichzelf aan een hogere standaard te verbinden door zo secuur en doeltreffend mogelijk te zijn in het verwoorden van standpunten en het blootleggen van structuren die het bovengenoemde in stand houden.
Hoe is het voor wie dan ook bevorderlijk dat men steeds over en weer generaliseert? Nuance brengt relativering en begrip voor de ander -in mijn optiek – en is in mijn visie van een beschaafde wereld met eerlijke, waarheidsgetrouwe discussies en debatten een groot goed.
Wederkerigheid, daar draait het wat mij betreft om. En ja het klopt dat sommige groepen meer vergevingsgezindheid moeten tonen dan anderen en ja er zijn er die vanuit geprivilegieerde positie allerlei onzin uitkramen. Maar dat weerhoudt mij er niet van om te stellen dat als gelijkheid en gelijkwaardigheid de einddoelen zijn waar wij als een ‘regenboogcoalitie’ naar streven, onze uitgangspunten gelijke behandeling en respect zouden moeten zijn. Over de gehele linie. Hoeveel moeite kost het nou om gericht en met precisie je woorden af te vuren op zij die het verdienen in tegenstelling tot het roekeloos plat bombarderen van een hele groep om je punt over te brengen. Laten we trachten onszelf op moreel hogere posities te positioneren, niet alleen vanwege de waardigheid van de strijd die wij voeren maar óók door de wijze waarop wij deze strijd voeren.

Einde bericht 😉

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s